FALL 2026 – INDEPENDENT MAGAZINE UNIVERSITY OF AMSTERDAM – FOLIA.NL BACK TO ANALOGUE Why Gen Z is SKIPPING clubs Meet the FLOWERBIKEMAN of Amsterdam Rapper GOTU JIM on life as a student
FALL 2026 Poolse palen ‘Amsterdam, die groote stad, staat op honderd palen. En als die stad eens ommevalt, wie zal dat betalen?’ Dit schreef ik vorig jaar op deze plek, omdat de stad 750 jaar bestond en nooit was omgevallen. Inmiddels weet ik via podcast-collega Jip (zie de QR-code op pagina 20) dat onze stad daarbij gebruikmaakte van palen van Pools hout. Toen waren we dus al internationaal en dat geldt nog steeds, ook voor de UvA én Folia. Zo hebben we een nieuwe Poolse (!) studentcolumnist: Magdalena Styś. Lees haar column over studentenleiderschap. Verder in dit nummer: studenten zijn klaar met digitaal en gaan weer analoog, tips waar je lekker (en goedkoop!) kunt lunchen, een interview met rapper Gotu Jim, waarom Defensie twintigers aanspreekt, op pad met de bloemenfietsman, hoe maak je als international vrienden, studenten zijn geen nachtdieren meer, tweedejaars over hun eerste jaar, en alles over studentenverenigingen en de typetjes op de vier UvA-campussen. Beste eerstejaars: geniet van onze stad, van de UvA en van je studententijd! Dirk Wolthekker Hoofdredacteur Folia P.S. Heb je nieuws? Mail ons: redactie@folia.nl of laat een DM achter op @Folia_NL Polish piles “Amsterdam, that great city, stands on a hundred piles. And if that city were ever to topple, who would pay the price?” I wrote the quote of this rhyme here last year, because the city was celebrating its 750th anniversary and had never fallen over. I now know through my podcast colleague Jip (check the QR-code on page 20) that our city used piles made of Polish wood for this. So we were already international back then, and that still holds true today, including for the UvA and Folia. For instance, we have a new Polish (!) student columnist: Magdalena Styś. Read her column on student leadership. Also in this issue: students are done with digital and going back to analogue, tips for a tasty (and cheap!) lunch, an interview with Gotu Jim, why the Ministry of Defence is targeting people in their twenties, on the road with the Flowerbikeman, how to make friends as an international student, students are no longer night animals, second-year students about their first year, and everything about student fraternities and the different personalities across the UvA campuses. Dear first-years: enjoy our city, the UvA and your student life! Dirk Wolthekker Editor-in-Chief Folia P.S. Got any news? Mail us: redactie@folia.nl or leave a DM at @Folia_NL 4 34 VAN STUDENT NAAR STER GOTU JIM werd beroemd tijdens zijn studententijd aan de UvA. FROM STUDENT TO STAR GOTU JIM became famous during his student years at the UvA. UITGEWOOND Kamerprijzen in Amsterdam zijn torenhoog. Ken je rechten. NO ROOM LEFT Room prices in Amsterdam are sky-high. Know your rights. NACHTDIEREN / DAGDIEREN Gen-Z staat niet meer nachtenlang in de clubs. Wat doen ze dan? NIGHT OWLS / DAY PEOPLE Gen Z no longer spends nights in clubs. What do they do instead? GEZOCHT: VRIEND (M/V) Hoe maak je vrienden als je niet uit Nederland komt? WANTED: FRIEND (M/F) How do you make friends when you’re not from the Netherlands? VERDER: Jongeren verkiezen steeds vaker analoog boven digitaal, campussen en hun (stereo)typetjes, de beste lunchplekken rondom de UvA, zoek uit welke studentenvereniging bij je past, en welke tips zouden tweedejaars hun eerstejaars-zelf geven? ALSO: Young people are increasingly choosing analogue over digital, campuses and their (stereo)types, the best lunch spots around the UvA, find out which student association suits you, and what tips would second-years give their first-year selves? 14 24
Gotu Jim 4 FOLIA foto: Lemmie van den Berg
Gotu Jim (29) combineerde zijn rapcarrière met een studie sociale geografie en planologie aan de UvA. Al vanaf zijn vijftiende is Gotu Jim – echte naam: Jim Lageveen – met muziek bezig, zo vertelt hij vanachter een zwarte koffie in studentencafé Kriterion. Wat begon met het in elkaar knutselen van wat huis-tuin-en-keukenbeats op zijn slaapkamer, groeide uit tot een volwaardige rapcarrière, met miljoenen streams op Spotify en optredens op de allergrootste podia. De kiem voor dat succes legde Lageveen al in zijn tijd als student sociale geografie en planologie aan de UvA. Hij stond nog midden in het studentenleven toen in 2018 zijn eerste nummers uit het niets viraal gingen. Toen stond je ineens in de schijnwerpers, hoe was dat? ‘In eerste instantie kwam mijn muziek vooral bij studiegenoten terecht. Het was eigenlijk pas in m’n laatste jaar op de UvA dat ik echt wat vaker herkend werd op de universiteit. Ik heb één keer meegemaakt dat er iemand een foto met flits van mij maakte terwijl ik aan het studeren was. Dat was wel raar. Maar verder viel het allemaal wel mee. Ik vond het eigenlijk ook wel leuk.’ Hoe ging het studeren je verder af? ‘Ik heb altijd wel goed kunnen leren, dus het boeken lezen en papers schrijven lukte me wel. Op de middelbare school heb ik nog even getwijfeld over een muziek- of toneelopleiding, maar uiteindelijk trok de vrijheid van de universiteit me meer. Ik was goed in aardrijkskunde, en geïnteresseerd in thema’s als klimaatverandering en stedenbouw. Dus het werd sociale geografie.’ ‘Verder gaf het studeren ook wat houvast, dat vond ik lekker. Ik kon gewoon rustig muziek maken, zonder dat ik daar heel veel druk bij voelde. Van mijn studiefinanciering en het geld dat ik verdiende met mijn muziek kon ik wel leven.’ Wat denk je dat je was gaan doen als je geen artiest was geworden? ‘Bij de gemeente werken ofzo? I don’t know… Veel studiegenoten werken daar nu. Ik ben eigenlijk nooit zo bezig geweest met wat ik later zou willen, ook nu niet. Ik kijk niet echt verder dan een jaar in de toekomst.’ Gotu Jim (29) combined his rap career with a degree in Human Geography and Planning at the UvA. Gotu Jim – real name: Jim Lageveen – has been involved in music since the age of fifteen, he says over a black coffee at student café Kriterion. What began as cobbling together some improvised beats in his bedroom eventually grew into a fully-fledged rap career, complete with millions of Spotify streams and performances on some of the country’s biggest stages. The foundations of that success were laid during his time as a Human Geography and Planning student at the UvA. He was still immersed in student life when his first songs unexpectedly went viral in 2018. Suddenly you found yourself in the spotlight. What was that like? “At first, my music mainly circulated among fellow students. It was really only in my final year at the UvA that I started being recognised more often around the university. Once, someone took a photo – with flash – of me while I was studying. That was a bit strange. But apart from that, it was all fairly manageable. I actually quite enjoyed it.” How did university go for you otherwise? “I’ve always been reasonably good at studying, so reading books and writing papers came naturally enough. Back in secondary school I briefly considered going into music or drama school, but in the end the freedom of university appealed to me more. I was good at geography and interested in things like climate change and urban planning, so Human Geography seemed the obvious choice.” “Studying also gave me a bit of structure, which I liked. I could just quietly make music without feeling too much pressure about it. Between my student finance and the money I earned from music, I could get by.” What do you think you would have done if you hadn’t become an artist? “Working for the city council or something? I don’t know… A lot of former classmates work there now. I’ve never really spent much time thinking Tijmen Hoes 5 FALL 2026 ‘NEEM STUDEREN NIET TE SERIEUS’ “DON’T TAKE STUDYING TOO SERIOUSLY”
Je treedt veel op bij studentenverenigingen. Toch lijk je mij niet per se het corporale type. ‘Klopt, een corporale vereniging zou niet bij mij passen, maar ik snap best dat mensen dat wel doen. Verder zijn die shows daar wel altijd heel leuk, dat is voor mij het belangrijkst. Het is een enthousiast en chaotisch publiek, dat zorgt voor een goede sfeer.’ Mis je het studentenleven wel eens? ‘Jazeker, soms wel. Ik kwam hier natuurlijk ook veel, op de Roeterseilandcampus, omdat ik me thuis niet goed kon concentreren. De onbezorgdheid van het student zijn mis ik soms wel. Je hoeft echt helemaal niets, alles kan en mag.’ Er is dus veel veranderd in jouw leven sinds je bent afgestudeerd. ‘Ja, sowieso. Mijn carrière is nu echt een fulltimebaan. Ik kan niet meer doordeweeks gaan drinken of tot vier uur ’s nachts in de studio blijven hangen. Dat trek ik niet meer en het is ook niet gezond. Hoe ouder je wordt, hoe meer gezeik. Je hebt gewoon veel meer verantwoordelijkheden en verplichtingen.’ Hoewel je zelf alweer een paar jaar geen student meer bent, is jouw muziek – met thema’s als drank, drugs en uitgaan – nog altijd erg populair onder studenten. ‘Klopt, maar ik denk dat ook jonge mensen die niet studeren die onderwerpen herkennen. Eigenlijk gaat mijn muziek dus helemaal niet over het studentenleven. Mensen zien dat zo, dat is prima, maar dat is hun eigen interpretatie. Zelf vind ik mijn nieuwere muziek helemaal niet meer studentikoos.’ Probeer je dan ook actief een bredere doelgroep aan te spreken met je muziek? ‘Aan de ene kant wil je wel groeien en stappen zetten, maar het is niet zo dat ik mezelf echt een bepaalde kant op wil pushen. Het is ook beter om niet te veel bezig te zijn met de vraag: wie gaat hiernaar luisteren? Het gaat meer om wat ik zelf uit wil stralen, en dat verandert natuurlijk wel met de tijd. Je wordt ouder en je smaak verandert, dus je bent wel de hele tijd in ontwikkeling.’ Dit blad wordt gelezen door een hoop eerstejaarsstudenten. Wat voor tips kan je hen geven die je zelf als beginnend student graag had gekregen? ‘Voor mij was de overgang niet zo groot, omdat ik al in Amsterdam woonde, maar tegen al die studenten die nu voor het eerst in Amsterdam komen wonen zou ik zeggen: neem het studeren niet te serieus. Ga op zoek naar wat je leuk vindt, er is hier zoveel te doen aan kunst, cultuur of uitgaan.’ about what I wanted to do in the future, not even now. I don’t really look further ahead than a year.” You perform a lot at fraternities. Yet you don’t exactly strike me as the stereotypical frat-type. “That’s true, a traditional student fraternity wouldn’t suit me at all, but I do understand why people join them. The shows there are usually really fun though, and that’s what matters most to me. The crowds are enthusiastic and chaotic, which creates a great atmosphere.” Do you ever miss student life? “Yes, definitely. Sometimes I do. I used to spend a lot of time here on the Roeterseilandcampus as well, because I couldn’t concentrate properly at home. I sometimes miss the carefree nature of being a student. You genuinely don’t have to do anything; everything feels possible.” So quite a lot has changed in your life since graduating. “Absolutely. My career is now a full-time job. I can’t just go out drinking during the week anymore, or stay in the studio until four in the morning. I can’t handle that now, and it’s not healthy either. The older you get, the more hassle there is. You simply end up with far more responsibilities and obligations.” Even though you’re not a student yourself anymore, your music – with themes like drinking, drugs and nightlife – is still hugely popular among students. “That’s true, but I think young people who aren’t students recognise those themes as well. So, my music isn’t really about student life at all. People see it that way, and that’s fine, but that’s their interpretation. Personally, I don’t think my newer music sounds studenty at all anymore.” Do you consciously try to appeal to a broader audience now? “On the one hand you obviously want to grow and keep moving forward, but it’s not like I’m deliberately pushing myself in a particular direction. It’s probably better not to think too much about who’s going to listen to the music you make anyway. It’s more about what I want to express myself, and of course that changes over time. You get older, your taste changes, so you’re constantly evolving.” This magazine is read by lots of first-year students. What advice would you give them, you wish someone had given you when you first started university? “For me the transition wasn’t huge because I already lived in Amsterdam, but to all those students moving here for the first time now, I’d say: don’t take studying too seriously. Go and discover what you enjoy, there’s so much happening here in terms of art, culture and nightlife.” “I don’t really know what you’d be doing in those clubs in Noord if you’ve only just arrived in Amsterdam” FOLIA 6
Welke clubs raad je aan? ‘Ga allemaal maar gewoon naar het Leidseplein en kijk maar waar je dan uitkomt. Ik weet niet wat je bij die clubs in Noord zou moeten als je echt net in Amsterdam komt kijken. Begin maar gewoon bij het Leidseplein.’ Over uitgaan op het Leidseplein gesproken, in december sta je met een eigen show in Paradiso. Went het al een beetje om op zulke podia op te treden? ‘Ja dat went wel, maar het blijft natuurlijk wel heel bijzonder. Ik ben daar in de buurt opgegroeid en kom al vanaf m’n veertiende in Paradiso. Ik ben daar door de jaren heen zó vaak geweest, het is gewoon één van de mooiste en meest intieme zalen die ik ken. Dus dat ik daar weer een eigen show ga geven is echt bijzonder. Op zo’n dag staat er ook echt wel druk op, hoor. Maar als je eenmaal het podium opstapt heb je geen tijd om nog met die zenuwen bezig te zijn. Dan is het gewoon gaan en aan de slag.’ ↙ Which clubs would you recommend? “Honestly, just go to Leidseplein and see where you end up. I don’t really know what you’d be doing in those clubs in Noord if you’ve only just arrived in Amsterdam. Just start with Leidseplein.” Speaking of nightlife around Leidseplein, you’re playing your own show at Paradiso in December. Does performing at venues like that start to feel normal after a while? “Yeah, you do get used to it a bit, but it still feels really special. I grew up nearby and I’ve been going to Paradiso since I was about fourteen. I’ve been there so many times over the years; it’s honestly one of the most beautiful and intimate venues I know. So being able to do another headline show there is really special. There’s definitely pressure on a day like that, of course, but once you step onto the stage you don’t really have time to think about nerves anymore. At that point you just get on with it.” ↙ 7 FALL 2026 7 foto: Dennis Duijnhouwer
8 FOLIA UvA-student privaatrecht Sara Bierens was 21 jaar oud toen ze zich als werkstudent bij Defensie aanmeldde. De belangrijkste reden was dat ze iets bij wilde dragen aan de maatschappij. ‘Die drang heb ik altijd al gehad, ik wilde deel uitmaken van een groter maatschappelijk doel.’ Sara is een van de jongeren die geïnteresseerd zijn geraakt in Defensie. In 2025 besloot Defensie zich specifiek op jongeren te richten door alle 17-jarigen in Nederland een brief te sturen en hun interesse te wekken. ‘Om hun verantwoordelijkheid te nemen voor een veilige toekomst, maar ook om zichzelf te ontwikkelen en vrienden voor het leven te maken’, aldus de website. In 2030 moet de krijgsmacht zijn gegroeid naar 100.000 mensen: een groei van 33 procent. Naast de brief werkt Defensie samen met influencers en komt het ministerie van Defensie langs op UvA-evenementen zoals Sara Bierens, a private law student at the UvA, was 21 years old when she signed up as a working student with the Ministry of Defence. The main reason was that she wanted to contribute to society. “I’ve always had that urge; I wanted to be part of a greater social cause.” Sara is one of the young people who have become interested in the Ministry of Defence. In 2025, the ministry decided to focus specifically on young people by sending a letter to all 17-year-olds in the Netherlands to spark their interest. “To take responsibility for a safe future, but also to develop themselves and make friends for life,” according to the website. By 2030, the armed forces are set to grow to 100,000 personnel: an increase of 33 per cent. In addition to the letter, the Ministry of Defence is collaborating with influencers and attending UvA events Yuki Hochgemuth Marc Kolle Defensie zet in op jongeren: hoe problematisch is dat? Ministry of Defence targeting young people: how problematic is that? Is het ethisch verantwoord dat het Ministerie van Defensie zich op jonge mensen richt, bijvoorbeeld op voorlichtingsdagen van de UvA? The Ministery of Defence targets students at the Intreeweek of the UvA. Is it ethically responsible to focus so much on young people?
9 FALL 2026 voorlichtingsdagen. Deze zogenaamde ‘militarisering’ van de universiteit kan ook op kritiek rekenen, maar dat Defensie zich op studenten richt, is best logisch, zegt Floribert Baudet, hoogleraar militaire geschiedenis aan de UvA en werkzaam bij de Nederlandse Defensie Academie: ‘Zij zijn fysiek het fitst, al merk je dat misschien niet zo als je helemaal in de partysfeer zit.’ Tegelijkertijd: 18-jarigen zijn niet goed in het inschatten van gevolgen en gevoelig voor risico’s. Is het dan wel verantwoord om jongeren te rekruteren voor een baan waarbij je het risico loopt niet heelhuids terug te keren? Helle Larsen is gedragswetenschapper aan de UvA en houdt zich onder andere bezig met jongeren en risicogedrag. Larsen is zelf pacifist en wil ‘het liefst geen oorlog’, maar snapt wel de meerwaarde van bijvoorbeeld een dienjaar. Risico’s opzoeken hoort nu eenmaal bij jongeren, legt ze uit: ‘Dat is een stukje persoonlijkheid, maar ook gewoon iets natuurlijks.’ Het kan voor jongeren eigenlijk wel een mooie manier zijn om veilig grenzen op te zoeken, vindt ze, ‘onder supervisie van mensen die er verstand van hebben.’ Overigens geldt dat niet voor daadwerkelijke uitzending: ‘Een militaire uitzending naar een conflictzone is wel heel erg anders dan te hard rijden of drugs gebruiken bijvoorbeeld.’ Samen staan we sterk Maar toch: wie de marketing van Defensie bekijkt, ziet voornamelijk vlotte, knappe mensen die het belang van teamwork en avontuur benadrukken. De risico’s van het leger zijn ver te zoeken. Baudet erkent die eenzijdigheid en noemt dat ‘erg lastig’. Maar dat er wordt ingezet op samenwerking en verbondenheid vindt hij niet gek. ‘Broederschap ís ook heel belangrijk bij Defensie. Leuzen als “samen staan we sterk”, dat geloven ze echt.’ Dat beaamt Bierens – al was ze er zelf een beetje verbaasd door. ‘Je doet bijzondere dingen samen die anderen misschien niet zo goed snappen, maar ik doe dit nu twee jaar en heb echt vrienden voor het leven gemaakt.’ Ook Baudet denkt dat Defensie hier een rol in kan spelen. ‘Samenwerking en verbondenheid zijn dingen die momenteel best gemist worden in de samenleving. Dat stukje zingeving, ik snap wel dat Defensie daarop wil inzetten.’ such as open days. This so-called ‘militarisation’ has also attracted criticism. But the fact that the Ministry of Defence is targeting students makes sense, says Floribert Baudet, Professor of Military History at the UvA and a lecturer at the Netherlands Defence Academy: “They are physically the fittest, although you might not notice that when you’re fully immersed in the party atmosphere.” At the same time, 18-year-olds are not good at assessing consequences and are susceptible to risks. Is it therefore responsible to recruit young people for a job where there is a risk of not returning home in one piece? Helle Larsen is a behavioural scientist at the UvA and her research focuses, among other things, on young people and risk-taking behaviour. Larsen is a pacifist herself and would “prefer there to be no war”, but she does understand the added value of, for example, a military gap year. Seeking out risks is simply part of being young, she explains: “It’s a part of one’s personality, but also just something natural.” It can actually be a good way for young people to test their limits safely, she says, “under the supervision of people who know what they’re doing.” That does not apply to actual deployment: “A military deployment to a conflict zone is very different from speeding or taking drugs, for example.” Together we stand strong And yet: anyone looking at the Ministry of Defence’s marketing will mainly see smart, attractive people emphasizing the importance of teamwork and adventure. The risks of military service are nowhere to be seen. Baudet acknowledges this one-sidedness and calls it “very complicated”. But he doesn’t find it surprising that the focus is on cooperation and solidarity. “Brotherhood is also very important in the armed forces. Slogans like “together we stand strong”, they really believe in that. Bierens agrees – although she was a bit surprised by it herself. “You do special things together that others might not quite understand, but I’ve been doing this for two years now and have made real friends for life.” Baudet also believes the Armed Forces can play a role in this. “Cooperation and a sense of belonging are things that are currently sorely lacking in society,” he says. “That sense of purpose – I can well understand why the Ministry of Defence wants to focus on that.” ‘Een militaire uitzending naar een conflictzone is wel heel erg anders dan te hard rijden of drugs gebruiken’
10 FOLIA Is het dan allemaal hosanna bij Defensie? Jasper Fico van Comité UvA voor Vrede – tevens UvA-student – ziet dat anders. Hij noemt zingeving vinden bij Defensie ‘de wereld op zijn kop’. Ook hij ziet de opkomst van individualisering en eenzaamheid onder jongeren als een probleem, maar vindt dat Defensie deze problematiek juist misbruikt. ‘Jonge mensen zijn op zoek naar stabiliteit in onzekere tijden, en met het idee van broederschap worden ze naar het leger gelokt. Het leger propageert zich daarmee als oplossing voor die eenzaamheid.’ Daarnaast wordt er sociale zekerheid beloofd door Defensie, zegt hij. ‘Bijvoorbeeld door studenten een fatsoenlijke stagevergoeding te geven.’ Productie van kennis wordt zo steeds meer gemeten aan geopolitiek belang. ‘Maar uiteindelijk zijn het de jonge mensen die in opdracht van hogerop op andere jonge mensen staan te schieten.’ Werkstudent Bierens weerspreekt dat: ‘Jonge mensen worden niet geworven als kanonnenvoer, maar als frisse wind in de organisatie.’ Er is dan ook veel ruimte om kritisch te zijn, zegt ze. ‘Dat is juist waarom ze jonge mensen willen.’ Militarisering Hoe zit het dan met militarisering van universiteit en samenleving? Voor het Comité voor Vrede een heikel punt: ‘Deze militarisering is in het belang van monopolies en geopolitiek, niet in het belang van mensen,’ zegt Fico. Hij wijst erop dat het geld dat naar Defensie gaat, ten koste gaat van sociale voorzieningen en investeringen in onderwijs. ‘Terwijl zulke dingen juist de oplossing zijn voor eenzaamheid onder jongeren.’ Volgens Baudet is van een militariserende samenleving ‘echt geen sprake’. ‘Het gevoel dat Defensie sterk aanwezig is in de samenleving kan spanning oproepen. Maar instanties blijven gewoon zelfstandig en kiezen zelf voor samenwerking. Het idee is dat je de vijand buiten de deur houdt, en om de democratie te verdedigen zijn soms bepaalde middelen nodig.’ En daarnaast: ‘Het is niet zo dat Defensie iedereen gaat klaarstomen als kanonnenvoer, maar er is een dreiging, en dat gaat iedereen aan.’ Dat geldt ook voor Bierens: ‘Niemand van ons wil graag geweld gebruiken. Maar we zijn wel een geweldsorganisatie. We willen vrede en veiligheid waarborgen en dat kan nu eenmaal niet door alleen maar goed met elkaar te praten.’ ↙ So is it all sunshine and roses in the armed forces? Jasper Fico – also student at the UvA – of the UvA Committee for Peace sees it differently. He describes finding meaning in the armed forces as “the world turned upside down”. He too sees the rise of individualisation and loneliness among young people as a problem, but believes that the armed forces are actually exploiting this issue. “Young people are looking for stability in uncertain times, and they are lured into the army with the idea of brotherhood. The army thus promotes itself as a solution to that loneliness.” In addition, the Ministry of Defence promises social security, he says. “For example, by giving students a decent internship allowance.” The production of knowledge is thus increasingly measured in terms of geopolitical importance. “But ultimately, it is young people who, on orders from higher up, are shooting at other young people.” Working student Bierens disputes this: “Young people aren’t recruited as cannon fodder, but as a breath of fresh air in the organisation.” There is therefore plenty of scope to be critical, she says. “That is precisely why they want young people.” Militarisation What, then, about the militarisation of universities and society? A thorny issue for the Committee for Peace: “This militarisation serves the interests of monopolies and geopolitics, not the interests of people,” says Fico. He points out that the money going to Defence comes at the expense of social services and investment in education. “Yet such things are precisely the solution to loneliness among young people.” According to Baudet, there is “absolutely no question” of a militarising society. “The feeling that Defence has a strong presence in society can cause tension, but institutions remain independent and choose to cooperate of their own accord. The idea is to keep the enemy at bay, and to defend democracy. Certain means are sometimes necessary.” And furthermore: “It’s not as though the defence forces are going to turn everyone into cannon fodder, but there is a threat, and that concerns everyone.” Bierens agrees: “None of us wants to use violence. But we are, after all, a force that uses force. We want to guarantee peace and security, and that simply cannot be achieved by just talking things through.” ↙ “They are lured into the army with the idea of brotherhood”
11 FALL 2026 MAGDALENA STYŚ Elk jaar in mei dwalen er mensen door de gangen van de UvA die je nog nooit in je leven hebt gezien, klaar om je te vertellen hoe hard ze het afgelopen jaar hebben gewerkt om jouw belangen te dienen en hoe zeer ze jouw stem zouden waarderen. De opkomst bij studentenraadsverkiezingen blijft desondanks laag, en degenen die een zetel bemachtigen, brengen het daaropvolgende studiejaar door met het moeizaam informeren van studenten over hun werk. Studenten van de medezeggenschap doen geweldig en belangrijk werk en de resultaten van hun inspanningen sijpelen door in alle aspecten van ons welzijn aan de UvA. Ik zou dat alleen graag weten zonder dat ik daarvoor afhankelijk ben van vrienden die in zulke raden zitten – waarom komt mijn kennis over studentenparticipatie uit roddels tijdens het eten? Het opbouwen van studentenmacht vereist… studenten. Hoewel onze door studenten geleide bijeenkomsten een uitzonderlijk vermogen hebben getoond om de gemeenschap te mobiliseren – denk aan de tentenkampbeweging – ontbreekt het vaak aan blijvend momentum en goede communicatie om studenten structureel betrokken te houden. Studentenvertegenwoordiging blijft de verantwoordelijkheid van de al gemotiveerde enkelen, die daar vervolgens gefrustreerd en opgebrand van raken. Bovendien zorgt het feit dat de meerderheid van de studenten niet betrokken is bij universiteitspolitiek ervoor dat kleinere strijdpunten van minder luide studentengroepen onder de radar verdwijnen. Het nieuwe academische jaar markeert de komst van duizenden nieuwe studenten, die erop wachten om geïnformeerd te worden over alles wat deze universiteit te bieden heeft. Terwijl we blijven strijden tegen hardnekkige problemen in het studentenleven, wens ik alle studentenvertegenwoordigers veel succes en motivatie toe – en ijzersterke marketingstrategieën. Magdalena Styś studeert taalwetenschap aan de UvA en is vanaf september columnist bij Folia. Every May, people you’ve never seen in your life roam the UvA hallways, ready to tell you how hard they’ve been working to serve your interests for the past year and how much they would appreciate your vote. The turnout in student council elections nevertheless remains low, and those who get council seats then spend the following academic year struggling to inform the students of their work. Student organizers do wonderful, important work, and the results of their labor permeate through all aspects of our wellbeing at the UvA. I wish I knew this for any other reason than having friends involved in those structures – why does my knowledge about student involvement come from gossip at dinner? Building student power requires… students. While our student-led structures have shown an exceptional capacity to mobilize the community – the encampment movement comes to mind here – they often lack the sustained momentum, and proper communication, to make students care consistently. Student leadership remains the responsibility of the already willing few, who become frustrated and burnt out. What’s more, the failure to involve the majority of the student body in university politics makes it so that smaller struggles of less vocal student demographics get swept under the rug. The new academic year marks the arrival of thousands of new students, waiting to be informed about everything this university has to offer. As we continue to fight against long-standing challenges of student life, I wish all our organizers luck and motivation – and iron-clad marketing strategies. Magdalena Styś studies Linguistics at the UvA and is the new columnist for Folia as of September. Sija van den Beukel
BG-STUDENT (HOMO OUDEMANHUISPORTENSIS) De BG-student is doorgaans te herkennen aan een veelvoud van wijde lagen kleding, elk afkomstig van een nabijgelegen vintage pop-up store en niet zelden gemaakt van authentiek Peruaans alpacawol. De look van deze soort wordt afgemaakt met eyeliner en een slaperige – zo niet doodse – blik. Hoewel deze student zich op het Binnengasthuisterrein in misschien wel het meest drukke en chaotische deel van de stad begeeft, kenmerkt deze zich desondanks door de uitstraling van een zekere rust – in elk geval zolang er geen protest uitbreekt. Mogelijk komt dat doordat ze aangeleerd krijgen dat ook deadlines, cijfers en diploma’s uiteindelijk maar een construct zijn. Wist je dat… Een BG-student een antikapitalistische houding moeiteloos combineert met het betalen van 6 euro voor een matcha latte? The BG-student (Homo oudemanhuisportensis) The BG-student can usually be identified by a multitude of baggy, layered clothing, each item sourced from a nearby vintage pop-up store and often crafted from authentic Peruvian alpaca wool. The look of this species is completed with eyeliner and a sleepy – if not lifeless – gaze. Although the BG-student inhabits what is perhaps the busiest and most chaotic part of the city, they are nonetheless characterized by an air of tranquillity – at least as long as there is no protest in sight. This may be because they are taught that even deadlines, grades, and degrees are, in the end, merely a social construct. Did you know? A BG-student effortlessly combines an anticapitalist attitude with paying 6 euros for a matcha latte? Daniël Hemmer Sija van den Beukel THE DIFFERENT SPECIES OF THE UVA PCH’ER (HOMO PCHOOFTAENSIS) De PCH’er is primair te vinden in het doolhof van het PC Hoofthuis aan de Spuistraat. Doordat zij zich regelmatig door onbegrijpelijke trappenhuizen moeten bewegen, trainen ze uitstekend hun richtingsgevoel. Aan nieuwe PCHstudenten is echter te merken dat hun navigatievaardigheden niet aangeboren zijn. PCH’ers kenmerken zich door de bijzondere eigenschap dat ze zonder voorbereiding toch diepgaande meningen kunnen vormen. Het lezen van teksten is daarbij niet noodzakelijk. Hun natuurlijke camouflage bestaat uit zwarte kleding en een licht vermoeide blik. Wist je dat… Een PCH’er gemakkelijk een compleet essay kan schrijven zonder ooit een concreet punt te maken? The PCHer (Homo pchooftaensis) The PCHer is primarily found in the labyrinth of the PC Hoofthuis at the Spuistraat. Because they must constantly navigate incomprehensible stairwells, they develop an excellent sense of direction. However, it is clear from newcomers that these navigational skills are not innate. PCHers are characterized by the remarkable ability to form profound opinions without any prior preparation. Reading the assigned texts is by no means a prerequisite for this. Their natural camouflage consists of black clothing and a slightly weary gaze. Did you know… A PCHer can easily write an entire essay without ever making a single concrete point? 12 FOLIA
ROETERSEILANDER (HOMO ROETERISLANDENSIS) Roeterseilanders zijn een unieke soort, aangezien zij grofweg in twee groepen uiteen te splitsen zijn. De ene groep kenmerkt zich door een sterke gerichtheid op toekomstige overlevingskansen. Met een doelgerichte tred en een onnavolgbare focus op netwerken zijn leden van deze groep bijna continu bezig met het creëren van goede vooruitzichten voor zichzelf. Opmerkelijk is dat leden van deze groep daarbij niet alleen aan hun eigen toekomst denken. Integendeel: ze spreken regelmatig de wens uit om ‘impact te maken’ en ‘de wereld te verbeteren’. Met wisselend succes zetten zij zich hiervoor in groepsverband in. De tweede groep studeert communicatiewetenschap. Wist je dat… Een Roeterseilander voor een kledingkast nog wel eens vergeet geen deelnemer van de Fashion Week te zijn? The Roeterseilander (Homo roeterislandensis) Roeterseilanders are a unique species, as they can be roughly split into two distinct groups. The first group is characterized by a strong focus on future survival chances. With a purposeful stride and an inimitable focus on networking, members of this group are almost constantly occupied with creating better circumstances for themselves. Remarkably, members of this group do not only think of their own future. On the contrary: they regularly express the desire to ‘make an impact’ and ‘improve the world.’ They dedicate themselves to these causes in groups, with varying degrees of success. The second group studies Communication Science. Did you know… When standing in front of a wardrobe, a Roeterseilander sometimes forgets they aren’t actually a participant in Fashion Week? SCIENCE PARKER (HOMO SCIENCEPARKENSIS) De Science Parker (Homo scienceparkensis) De Science Parker is een gespecialiseerde soort die zich heeft aangepast aan een meer afgelegen en technische omgeving. Hun dieet bestaat grotendeels uit cafeïne en snelle snacks, die hen in staat stellen lange periodes van concentratie te overbruggen. Science Parkers hebben een sterk ontwikkeld analytisch vermogen en communiceren veelal in domeinspecifieke formalisaties en abstracte representaties die voor nietingewijde agents semantisch niet direct interpreteerbaar zijn zonder contextuele parsing of kennis van onderliggende computationele paradigma’s. Wist je dat… Science Parkers ondanks de nabijheid van groen doorgaans zelden ‘gras aanraken’? The Science Parker (Homo scienceparkensis) The Science Parker is a specialized species that has adapted to a more remote and technical environment. Their diet consists largely of caffeine and quick snacks, which enable them to bridge long periods of intense concentration. Science Parkers possess a highly developed analytical capacity and frequently communicate in domain-specific formalizations and abstract representations that are not semantically interpretable to uninitiated agents without contextual parsing or knowledge of underlying computational paradigms. Did you know… Despite the close proximity of greenery in their habitat, Science Parkers rarely actually “touch grass”? 13 FALL 2026
betaal je te veel Niet alleen bij HUISJESMELKERS Do you pay for your house in Amsterdam? TOO MUCH 14 FOLIA In Amsterdam, rent prices are outrageous. When are you actually paying too much? And can you do anything about it? A new city means a whole new life. That is, if you manage to find a house. Getting a room feels like winning the lottery – except it leaves your bank account a little less happy as the rents in Amsterdam are sky-high. The average rent for a room has now risen to more than €1,000 per month, according to the online rental office Kamernet. The question is whether some of these absurd amounts are even legal. From 2024 onwards, with the introduction of the Affordable Rent Act, landlords are no longer allowed to charge unreasonably high rents. You can calculate exactly what your maximum base rent should be through the Rent Check on the website of the Rent Commission. To do this, you do need to measure your entire home. Not only the size of your property matters, but also its location, the value of the house, whether rooms are heated or not, and whether the building is a listed monument. Having a kitchen in your room also allows the landlord to charge significantly more rent. Additionally, landlords are legally required to include the rent calculation with the rental contract from 1 January 2025 onwards. It is also no longer allowed to charge a “flat rate”. Service costs and base rent must be specified separately in the contract. The service costs must also be settled annually. You don’t necessarily have to assume your landlord is trying to rip you off, state Quirine Renleo and Joop Zweistra from the Rent Commission. “Not all landlords are bad,” says Renleo. “Most landlords we encounter have good intentions; they are just poorly informed about the rules.” Many students are still reluctant to take action. “If you start a procedure, your landlord is always informed. In an overheated housing market, as a student, you think twice before doing that,” says Zweistra. He advises students who are unsure about taking action to request non-binding information from the Rent Commission. In Amsterdam zijn de huurprijzen krankzinnig. Wanneer betaal je echt te veel? En kun je daar wat tegen doen? Je begint met een (nieuwe) studie en wilt nu echt je eigen leven opbouwen. Maar dat kan pas als je een huis weet te vinden. En het bemachtigen van een kamer voelt als het winnen van een lot uit de loterij – maar dan een waar je bankrekening iets minder blij van wordt met de torenhoge huren in Amsterdam. De gemiddelde huurprijs voor een kamer is volgens Kamernet inmiddels meer dan 1.000 euro per maand. De vraag is of sommige van deze bizarre bedragen wettelijk wel mogen. Sinds 2024, toen de Wet betaalbare huur inging, mag een verhuurder namelijk niet meer een onredelijk hoge huur vragen. Met de Huurprijscheck van de Huurcommissie kan je precies berekenen hoeveel kale huur jij maximaal zou mogen betalen. Daarvoor moet je wel je hele huis opmeten. Niet alleen de grootte van je woning telt mee, ook de locatie, de waarde van het huis, of de ruimtes wel of niet verwarmd zijn en of het gebouw een monumentaal pand is. Een keuken in je kamer zorgt er ook voor dat de huisbaas aanzienlijk meer huur mag vragen. Sinds 1 januari 2025 is de verhuurder wettelijk verplicht om de berekening van de kale huur bij het huurcontract mee te sturen. Ook mag er geen ‘eenheidsprijs’ worden gerekend: de servicekosten en kale huur moeten apart worden gespecificeerd in het huurcontract. Van de servicekosten moet jaarlijks een afrekening komen. Maar je hoeft er niet gelijk vanuit te gaan dat jouw verhuurder je probeert te belazeren, zeggen Quirine Renleo en Joop Zweistra van de Huurcommissie. ‘We kennen allemaal de huisjesmelkers die te hoge huren vragen,’ zegt Renleo. ‘Maar de meeste verhuurders die we tegenkomen hebben goede bedoelingen. Ze zijn alleen slecht geïnformeerd over de regels.’ Veel studenten vinden het alsnog spannend om de confrontatie aan te gaan. ‘Als je een procedure start is dat altijd met medeweten van de verhuurder. In een oververhitte woningmarkt denk je dan als student wel twee keer na,’ zegt Zweistra. Hij adviseert studenten die twijfelen om actie te ondernemen om vrijblijvend meer informatie op te vragen bij de Huurcommissie.
& Lisa Boshuizen ‘In Amstelveen is het wel een beetje dood’ Christos (21) studeert psychologie en woont samen met een mede-Griekse huisgenoot en kat Zoë in een appartement in Amstelveen. Vanaf hun balkon op de zevende verdieping kijken ze over een landschap van bomen en appartementencomplexen. Locatie: Amstelveen Huisgenoten: 1 Slaapkamer: 13 m2 Woonoppervlakte: 86 m2 Huur: 950 euro inclusief Christos betaalt 950 euro inclusief gas, water, licht, elektra, internet en de huur van het meubilair. In zijn huurcontract staat één prijs en geen specificatie van de servicekosten. Wat precies de kale huur is, is dus onduidelijk. Hij is hier in augustus 2024 komen wonen en heeft nog nooit een afrekening gezien van de servicekosten. Wel ging de huur omhoog toen de gasprijzen enorm stegen. De gemeenschappelijke ruimtes bij elkaar zijn 50 vierkante meter groot en de kamer van Christos is 13 vierkante meter. Daarnaast is er nog een balkon en kleine berging. De Huurprijscheck kwam uit op een maximale kale huurprijs van 669,35 euro. Omdat we de kale huur van Christos niet precies weten, is het moeilijk om dit te vergelijken. Juist de onduidelijkheid hierover roept vraagtekens op. Wat vind je van het appartement? ‘Ik mis wel jonge mensen in deze omgeving, Het is hier een beetje dood, maar in Amsterdam kon ik niks vinden. Het was dit of naar Monnickendam. Het is veertig minuten fietsen naar de campus, maar dat geeft mij ook een fijne pauze van de uni. Ik vind de ruimte wel heel fijn, ik kan veel vrienden uitnodigen. Mijn kamer is niet heel ruim en er staat een groot bed in. Dat is heel onpraktisch. Wij huren het appartement gemeubileerd waardoor je weinig persoonlijks aan de ruimte kunt toevoegen.’ Na het doen van de huurprijscheck, vind je dat je te veel betaalt? ‘Mijn portemonnee doet wel een beetje pijn. Ik weet niet of ik zo’n groot verschil had verwacht. Al moeten we niet vergeten dat er wel gas, licht, elektra en een bijdrage voor de meubels in zit. Ik vind het niet de moeite om nu actie te ondernemen.’ 15 “It’s a bit dead in Amstelveen” Christos (21) studies Psychology and lives with a fellow Greek roommate and his cat Zoë in an apartment in Amstelveen. From their seventh-floor balcony, they look out over a landscape of trees and apartment complexes. Location: Amstelveen Housemates: 1 Bedroom: 13 m² Living space: 86 m² Rent: €950 including service costs and utilities Christos pays €950 including gas, water, electricity, heating, internet, and furniture rental. His tenancy agreement states a single total price with no breakdown of service costs. The exact base rent is therefore unclear. He moved in here in August 2024 and has never received a service cost settlement. However, the rent did increase when gas prices rose sharply during the COVID period. The communal areas together measure 50 m², and Christos’s room is 13 m². There is also a balcony and a small storage room. The Rent Check resulted in a maximum base rent of €669.35. Because the exact base rent of Christos is unknown, it is difficult to compare. This lack of clarity raises questions. What do you think of the apartment? “I do miss young people in this area; it feels a bit dead here. But I couldn’t find anything in Amsterdam. It was this or Monnickendam. It’s a 40-minute bike ride to campus, but it also gives me a nice break from university. I really like the space; I can invite many friends. My room isn’t very spacious, and there is a large bed in it, which is very impractical. We rent the apartment furnished, which means you can’t do much with the space.” After doing the rent price check, do you think you’re paying too much? “My wallet does hurt a bit. I don’t know if I expected such a big difference. But we shouldn’t forget that gas, electricity, and furniture are included. I don’t think it’s worth taking action right now.”
“I’m not allowed to cook in my kitchen” Vici (24) studies Psychology and lives with five other women in a terraced house on the border between Diemen and the Bijlmer. In her newly renovated, spacious attic room, there is now also a small kitchen unit, but she is not allowed to cook in it. Location: Bijlmer Housemates: 5 Bedroom: 16.5 m² House area: 131 m² Rent: €925 including service costs and utilities Last year, kitchen units and microwaves were installed in the bedrooms of all six girls so they could be classified as “bedrooms with kitchen”, allowing higher rent to be charged. However, cooking is not allowed, as it would trigger the smoke alarm. The landlady did the rent price check and included it in the rental contract. When the extra kitchen is included, the base rent roughly matches our calculation. Vici pays €681.36 in base rent; our calculation comes out slightly higher at €690.38. Without the kitchen, it would be €616.58. It can be questioned whether the service costs Vici pays are fair. Before the renovation, the girls paid a total of €310 in service costs; now it is €243.64 per person. Vici and her housemates once asked for the service cost breakdown, but the landlady said she didn’t have it. They let it go. What do you think of your room? “I really love my room; a lot of people can stay over, which I like a lot. The area sometimes feels a bit sketchy. I didn’t actually want the kitchen in my room. It’s very impractical and I don’t really need the extra cupboard space.” Now that you’ve done the calculation, would you take action? “I expected a bigger difference. I do think the service costs are too high, but I’m afraid to take action. She can’t evict me, but she can make living here difficult. She is one of the better landladies in Amsterdam, but she can be quite controlling. If something needs fixing, she is very helpful, but she also checks whether we keep the house clean enough. And when we complain, she can react quite emotionally.” ‘In mijn keuken mag ik niet koken’ Vici (24) studeert psychologie en woont met vijf andere meiden in een rijtjeshuis op de grens tussen Diemen en de Bijlmer. In haar net gerenoveerde, ruime zolderkamer staat sinds kort ook een keukenblok, maar daarop mag ze niet koken. Locatie: Bijlmer Huisgenoten: 5 Slaapkamer: 16,5 m2 Woonoppervlakte: 131 m2 Huur: 925 euro inclusief Vorig jaar zijn in alle kamers keukenblokken en magnetrons geplaatst, om ze als ‘slaapkamer met keuken’ te kunnen aanmerken en een hogere huur te vragen. Maar koken mogen ze er niet, dat zou namelijk het rookalarm af laten gaan. De verhuurder heeft de huurprijscheck gedaan en bij het huurcontract gevoegd. Als we de extra keuken in de slaapkamer meenemen in de berekening, komt de kale huurprijs redelijk overeen. Aan kale huur betaalt Vici namelijk 681,36 euro, wij komen iets hoger uit, op 690,38 euro. Zonder keuken zou het 616,58 euro zijn. Je kunt je afvragen of de servicekosten die Vici betaalt echt kloppen. Voor de renovatie betaalden de zes meiden in totaal 310 euro aan servicekosten, nu is dat 243,64 euro per persoon. Vici en haar huisgenoten hebben ooit naar de afrekening van de servicekosten gevraagd, maar toen gaf de verhuurder aan dit niet te hebben. Ze hebben het toen laten zitten. Wat vind je van je kamer? ‘Ik hou heel erg van mijn kamer, er kunnen veel mensen blijven slapen en dat vind ik heel fijn. De omgeving voelt soms wel een beetje sketchy. De keuken in mijn kamer wilde ik eigenlijk niet, het is een onhandig blok en ik heb de extra kastruimte niet nodig.’ Nu je de berekening hebt gedaan, zou je actie ondernemen? ‘Ik had een groter verschil verwacht. De servicekosten zijn denk ik wel te hoog, maar ik ben bang om actie te ondernemen. Ze kan mij er niet uitzetten maar het mij wel moeilijk maken voor mij om hier te wonen. Ze is een van de betere huisbazen in Amsterdam, maar probeert soms veel te controleren. Als er iets gemaakt moet worden, is ze heel behulpzaam maar ze let er ook op of wij het huis wel goed genoeg schoonmaken. En als wij klagen, kan zij daar emotioneel op reageren.’ 16 FOLIA
‘Het is een krankzinnig bedrag’ Alexia (20) studeert bedrijfseconomie en woont samen met haar mede-Roemeense vriendin in een oud pand middenin de Pijp. Om er te komen moeten de steile, smalle trappen worden getrotseerd, maar eenmaal binnen kom je terecht in een ruim, modern appartement waar alles nieuw aanvoelt. Daar betaal je dan ook voor. Locatie: De Pijp Huisgenoten: 1 Slaapkamer: 8,8 m2 Woonoppervlakte appartement: 68 m2 Huur: 1.360,29 euro exclusief per persoon (inclusief 50 cent servicekosten) De verhuurder komt met de meegestuurde puntenberekening uit op 105 punten per huurder, wij op 87. Het pand is volgens de verhuurder tevens een beschermd stadsgezicht, waardoor er extra huur mag worden gevraagd. Hij vermeldt verder niet welke huurprijs bij de punten hoort. Wij komen uit op een kale huurprijs van 791,35 euro per persoon. In het huurcontract wordt een kale huur van 2.719,58 euro gerekend voor twee personen en 1 euro aan servicekosten. Waar die ene euro naartoe gaat, vragen we ons allebei af. Gemiddeld betaalt Alexia ook nog 100 euro per maand aan gas, water, licht en elektra. Wat vind je van het huis? ‘De kamers zijn niet heel groot, maar het appartement zelf is wel heel ruim. Iedereen die langskomt is verrast door deze plek. We wilden altijd graag mensen uitnodigen, maar hadden daar nooit de ruimte voor. Nu hebben wij hier vaak feestjes.’ Verwacht je dat je te veel betaalt voor het appartement? ‘Het is subjectief, want het is een krankzinnig bedrag. In Roemenië zou je dit nooit betalen. Maar wij hebben vrienden die verder weg wonen van het centrum van Amsterdam en hetzelfde betalen. We hebben ook heel erg geluk gehad met dit huis. Via een makelaar waren we al vier maanden op zoek. We hebben twee andere plekken in dit gebied bekeken, maar die waren duurder én kleiner.’ Dus, betaal je te veel? ‘Ik ben best wel boos, want ik betaal bijna het dubbele van wat zou mogen. Ik weet zelf niet hoe de Nederlandse wet werkt. Onze huisbaas is advocaat, dus ik weet niet of ik hier iets mee ga doen. Het is oneerlijk, maar ik wil niet riskeren dat hij boos wordt.’ 17 “It’s an insane amount” Alexia (20) studies Business Economics and lives with her fellow Romanian friend in an old building right in the heart of De Pijp. To get there, you have to brave the steep, narrow stairs, but once inside you find yourself in a spacious, modern flat where everything feels brand new: that’s also what you pay for. Location: De Pijp Housemates: 1 Bedroom: 8.8 m² Apartment size: 68 m² Rent: €1,360.29 excluding (including €0.50 service costs) The landlord’s points calculation comes out at 105 points per tenant; ours at 87. According to the landlord, the building is also a protected cityscape, allowing higher rent. However, he does not specify which rent corresponds to the points. Our calculation results in a base rent of €791.35 per person. In the rental contract, a base rent of €2,719.58 is charged for two people and €1 in service costs. We both wonder what that single euro is spent on. On average, Alexia also pays an additional €100 per month for gas, water, electricity, and heating. What do you think of the house? “The rooms aren’t very big, but the apartment itself is quite spacious. Everyone who visits is surprised by the place. We always wanted to invite people over but never had the space. Now we often have parties here.” Do you expect that you’re paying too much for the apartment? “It’s subjective, because of course it’s an insane amount. In Romania, you’d never pay this. But we have friends who live further out in Amsterdam and pay the same. I think we’ve been very lucky to get this place. We’d been looking for four months through an estate agent. We viewed two other places in this area, but they were more expensive and smaller.” So, are you paying too much? “I’m actually a bit frustrated, because I’m paying almost double what I should be paying. I don’t really know how Dutch law works or what the rules are. Our landlord is a lawyer, so I don’t know if I’m going to do anything about it. It’s unfair, but I don’t want to risk him getting angry.”
RkJQdWJsaXNoZXIy MTE2OTgy